“JESUS IS ENOUGH: The Message of Hebrews in Seven Truths”

Introduction

The book of Hebrews was written to believers tempted to return to old religious traditions under persecution. The author’s message is clear: Don’t go back — go deeper in Christ!
Jesus is greater, better, and final in all things. The letter calls us to hold fast to our faith because Christ is the complete revelation and fulfillment of God’s plan.

The entire message can be remembered through the acronym H.E.B.R.E.W.S.

H – High Priesthood of Christ

Hebrews 4:14–16; 7:24–27

• Jesus is our Great High Priest, greater than Aaron and the Levitical priests.Jesus, the High Priest “according to the order of Melchizedek,” offers a once-for-all sacrifice that perfects and sanctifies. 
• His priesthood is eternal and compassionate — He knows our weaknesses because He became like us.
• He intercedes for us continually and invites us to approach God’s throne of grace with confidence.

Application: When you feel unworthy or distant from God, remember — you have a High Priest who understands and welcomes you.

E – Excellence of Christ

Hebrews 1:1–4; 3:1–6

• God has spoken finally and fully through His Son — not through prophets or angels, but through Jesus.
• Christ is greater than the angels and greater than Moses — the builder of the house, not just a servant in it.
• He is the radiance of God’s glory and the exact representation of His being.

Application: Don’t settle for lesser revelations. Look to Christ — the perfect picture of who God is.

B – Better Covenant

Hebrews 8:6–13; 9:11–15

• Jesus mediates a better covenant based on better promises — forgiveness, inner transformation, and eternal redemption.
• The old covenant relied on repeated sacrifices; the new covenant rests on Christ’s once-for-all offering.

Application: Christianity isn’t about external rituals — it’s about a living relationship written on your heart.

R – Rest for God’s People

Hebrews 4:1–11

• True rest is found in trusting Christ, not in striving under the law.
• The Israelites failed to enter rest because of unbelief — we must not make the same mistake.
• Jesus invites us: “Come to Me... and I will give you rest” (Matthew 11:28, echoed in Hebrews 4).

Application: Stop striving for salvation — start resting in what Jesus has already finished.

E – Enduring Faith

Hebrews 10:35–39; 11:1–40; 12:1–3

• Faith is the evidence of things not seen — it’s what keeps us running when life gets hard.
• The heroes in Hebrews 11 (Abraham, Moses, Rahab, etc.) looked forward to what we now have in Christ.
• We are called to run the race with endurance, keeping our eyes fixed on Jesus.

Application: Don’t give up in the middle of your race. Faith isn’t about perfection — it’s about perseverance.

W – Worship and Service

Hebrews 12:28–29; 13:15–16

• Because of God’s unshakable kingdom, we should worship with reverence and awe.
• True worship is not just singing — it’s a lifestyle of gratitude, service, and love.
• “Through Jesus, let us continually offer a sacrifice of praise to God” (Hebrews 13:15).

Application: Worship God not just with your lips but with your life — through kindness, generosity, and love.

S – Sacrifice Once for All

Hebrews 9:26–28; 10:10–14

• Christ’s sacrifice is final and complete — “once for all.”
• No more animal sacrifices or repeated rituals are needed.
• His death cleanses the conscience and perfects believers forever.

Application: Stop trying to earn God’s favor — it’s already paid in full through Jesus’ perfect sacrifice.

Conclusion

The message of Hebrews is timeless:
Don’t turn back. Don’t lose heart. Jesus is enough.

He is our:

• High Priest — interceding for us,
• Excellence — the perfect revelation of God,
• Better Covenant — our new relationship with God,
• Rest — the end of striving,
• Enduring Faith — the example and source of strength,
• Worship — the focus of our praise,
• Sacrifice — once and for all, complete forever.

“Let us fix our eyes on Jesus, the author and finisher of our faith.” — Hebrews 12:2

ദൈവം നമ്മുടെ ഇടയിൽ കൂടാരമിട്ടു

പ്രിയ സഹോദരങ്ങളേയും സഹോദരിമാരേയും,

ജീവിതം സമാധാനപരമായിരിക്കുമ്പോൾ മാത്രമല്ല ക്രിസ്തുമസ് നമ്മിലേക്കെത്തുന്നത്. പലപ്പോഴും ഹൃദയങ്ങൾ ഭാരമേറിയിരിക്കുമ്പോഴും, ഭാവി അനിശ്ചിതമായിരിക്കുമ്പോഴും തന്നെയാണ് ക്രിസ്തുമസ് നമ്മളെ സമീപിക്കുന്നത്. അത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിലാണ് ക്രിസ്തുമസിന്റെ രഹസ്യം ഏറ്റവും ശക്തമായി നമ്മോടു സംസാരിക്കുന്നത്.

അടുത്തിടെ ഞാൻ “മിറക്കിൾ ഓൺ ക്രിസ്തുമസ്” എന്നൊരു ക്രിസ്തുമസ് സിനിമ കണ്ടു. ലളിതമായ കഥയാണെങ്കിലും, ഇന്ന് പല കുടുംബങ്ങളുടെയും യാഥാർത്ഥ്യം അതിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്നു.

ഈ കഥ ബോയ്സ് കുടുംബത്തെ കേന്ദ്രീകരിച്ചാണ്. അവരുടെ വീട്ടിൽ ക്രിസ്തുമസിന് ഒരുക്കങ്ങൾ പൂർത്തിയായിരിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുമസ് മരത്തിന് വിളക്കുകൾ തെളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. മേശ സജ്ജമാണ്. ബന്ധുക്കൾ എത്താനിരിക്കുകയാണ്. എന്നാൽ ഈ എല്ലാറ്റിനകത്തും ആഴത്തിലുള്ള വേദന ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അമ്മയായ മേരി ബോയ്സ് ദുഃഖവും ഭയവും ഉള്ളിൽ ചുമക്കുകയാണ്. ഭർത്താവായ ജെയിംസ് ഗുരുതരമായ രോഗം നേരിടുകയാണ്. വരാനിരിക്കുന്നതിനെ സ്വീകരിക്കാൻ മേരിക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ട്. അവളുടെ ഹൃദയം അശാന്തമാണ്, വിശ്വാസം കുലുങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഈ ഉള്ളിലെ പോരാട്ടം അവളുടെ ബന്ധങ്ങളെയും ബാധിക്കുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് സഹോദരനായ പീറ്ററോടുള്ള അവളുടെ സമീപനം കടുപ്പവും അസഹിഷ്ണുതയും നിറഞ്ഞതായിത്തീരുന്നു. ക്രിസ്തുമസ് എത്തിയിട്ടുണ്ട്,. എന്നാൽ സന്തോഷം എത്തിയിട്ടില്ല. ഈ ഭംഗുരമായ കുടുംബാന്തരീക്ഷത്തിലേക്കാണ് ഹാരി എന്ന അപരിചിതൻ കടന്നുവരുന്നത്. അവനും ക്രിസ്തുമസിന് ഒറ്റയ്ക്കാണ്. ഒരു ലളിതമായ കരുണാപ്രവർത്തനത്തിലൂടെ അവനെ ക്രിസ്തുമസ് വിരുന്നിന് ക്ഷണിക്കുന്നു. ആദ്യം മടിയും അസ്വസ്ഥതയും എതിർപ്പും ഉണ്ടാകുന്നു—എന്നാൽ വാതിൽ തുറക്കപ്പെടുന്നു.

ആ നിമിഷം എല്ലാം മാറ്റിമറിക്കുന്നു.

ഹാരി പരിഹാരങ്ങൾ കൊണ്ടുവരുന്നില്ല. വിശദീകരണങ്ങൾ നൽകുന്നില്ല. അവൻ കൊണ്ടുവരുന്നത് സാന്നിധ്യമാണ്. തന്റെ മൃദുലമായ വാക്കുകളിലൂടെയും വിശ്വാസഗാനങ്ങളിലൂടെയും ദൈവത്തിൽ ഉള്ള ശാന്തമായ വിശ്വാസത്തിലൂടെയും അവൻ മേശ ചുറ്റി കൂടിയിരിക്കുന്നവരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ പതുക്കെ സ്പർശിക്കുന്നു. വേദനയുടെ നടുവിലും ദൈവത്തെ വിശ്വസിക്കേണ്ടതിനെക്കുറിച്ചും, ഇപ്പോഴത്തെ നിമിഷത്തിൽ സ്നേഹം തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടതിനെക്കുറിച്ചും അവൻ സംസാരിക്കുന്നു. അവന്റെ വാക്കുകൾ അത്ഭുതകരമായൊരു മാറ്റം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. മേരിയുടെ വേദന അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നില്ല, എന്നാൽ അവൾ അതിനെ മറ്റൊരു ദൃഷ്ടികോണത്തിൽ കാണാൻ തുടങ്ങുന്നു. നിരാശയല്ല, പ്രത്യാശയോടെയാണ് അവൾ ഭർത്താവിന്റെ അവസ്ഥയെ സ്വീകരിക്കുന്നത്. ജെയിംസിനെ സ്നേഹിക്കുന്നതെന്നത് അവനോടൊപ്പം നടക്കുന്നതാണെന്ന്, ഇപ്പോഴും ദൈവം അവരുടെ കൂടെയുണ്ടെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നതാണെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിയുന്നു. അതേ സമയം സഹോദരനോടുള്ള അവളുടെ കോപം മൃദുവാകുന്നു. അവൾ സ്നേഹം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. അവൾ ക്ഷമ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. ബന്ധങ്ങൾ സുഖപ്പെടാൻ തുടങ്ങുന്നു. പുറമേ വലിയ അത്ഭുതങ്ങൾ ഒന്നും സംഭവിക്കുന്നില്ല. രോഗം തുടരുന്നു. ഭാവി അനിശ്ചിതമാണ്. എന്നാൽ അവരുടെ ക്രിസ്തുമസ് അർത്ഥവത്താകുന്നു—കാരണം ദൈവസാന്നിധ്യം വീണ്ടും കണ്ടെത്തപ്പെടുന്നു.

സഹോദരങ്ങളേയും സഹോദരിമാരേയും,

ഇതുതന്നെയാണ് ക്രിസ്തുമസിന്റെ ഹൃദയം.

വിശുദ്ധ യോഹന്നാൻ നമ്മോടു പറയുന്നു: “വചനം മാംസമായി നമ്മുടെ ഇടയിൽ വസിച്ചു.”

ദൈവം മനുഷ്യരിലേക്കു ദൂരത്തുനിന്ന് വരുന്നതല്ല. അവൻ വസിക്കാനാണ് വരുന്നത്. പൂർണ്ണമായ വീടുകളിലല്ല, ഭയവും ഭംഗുരത്വവും നിറഞ്ഞ വീടുകളിലാണ് അവൻ തന്റെ കൂടാരം അടിക്കുന്നത്. ഹാരി ബോയ്സ് കുടുംബവീട്ടിലേക്ക് കടന്നുവന്നതുപോലെ, പൂർണ്ണതയല്ല, ഇടമാണ് ദൈവം നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ചോദിക്കുന്നത്. ഇതാണ് എമ്മാനുവേൽ—നമ്മോടുകൂടെ ദൈവം.

ദൈവം നമ്മുടെ വേദന പങ്കുവെക്കുന്നു. അവൻ അതിനെ ന്യായീകരിച്ചു മാറ്റുന്നില്ല. അവൻ അതിനുള്ളിൽ നമ്മോടൊപ്പം ഇരിക്കുന്നു. തൊട്ടിലിലെ കുഞ്ഞ് ക്രൂശിലെ മനുഷ്യനായി വളരുന്നു—മനുഷ്യാവസ്ഥയെ പൂർണ്ണമായി ഏറ്റെടുത്തുകൊണ്ട്. ക്രിസ്തുമസ് നമ്മെ ഉറപ്പുനൽകുന്നു: നമ്മുടെ യാത്രയിൽ നാം ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് നാം നമ്മെ പ്രത്യാശയുടെ തീർത്ഥാടകരെന്ന് വിളിക്കാനാകുന്നത്. പ്രത്യാശയുടെ തീർത്ഥാടകർ വേദനയില്ലാത്തവരല്ല. ദൈവം തങ്ങളോടൊപ്പം നടക്കുന്നു എന്നറിഞ്ഞ് മുന്നോട്ട് നടക്കുന്നവരാണ് അവർ. സിനിമയിലെ മേരിയെപ്പോലെ, ഉത്തരങ്ങൾ ഇല്ലാതിരുന്നാലും നാം വിശ്വസിക്കാൻ പഠിക്കുന്നു. പ്രത്യാശിക്കാൻ പഠിക്കുന്നു. വീണ്ടും സ്നേഹിക്കാൻ പഠിക്കുന്നു.

അപ്പോൾ ക്രിസ്തുമസ് അതിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം കണ്ടെത്തുന്നു—ബന്ധങ്ങളുടെ ഉത്സവമായി. ദൈവം നമ്മുടെ ഇടയിൽ തന്റെ കൂടാരം അടിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, നാം പരസ്പരം നമ്മുടെ കൂടാരങ്ങൾ അടിക്കുവാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടവരാണ്—സഹോദരങ്ങളെ ക്ഷമിക്കാൻ, തകർന്ന ബന്ധങ്ങൾ സുഖപ്പെടുത്താൻ, അപരിചിതരെ സ്വാഗതം ചെയ്യാൻ, വൈരാഗ്യത്തിനുപകരം കരുണ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ.

പ്രിയ സഹോദരങ്ങളേയും സഹോദരിമാരേയും, ക്രിസ്തുമസിന്റെ അത്ഭുതം ജീവിതം പെട്ടെന്ന് എളുപ്പമാകുന്നതല്ല. അതിന്റെ അത്ഭുതം ദൈവം നമ്മോടുകൂടെ വസിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതാണ്. ഈ ക്രിസ്തുമസ്, ബോയ്സ് കുടുംബത്തെപ്പോലെ, നമ്മുടെ വാതിലുകളും ഹൃദയങ്ങളും തുറക്കാൻ നമ്മെ സഹായിക്കട്ടെ. നമ്മുടെ വീടുകളിലും പോരാട്ടങ്ങളിലും ബന്ധങ്ങളിലും എമ്മാനുവേലിനെ കണ്ടെത്താൻ നമുക്ക് സാധിക്കട്ടെ. ദൈവത്തിന്റെ കരുണയിൽ വിശ്വസിച്ച് പ്രത്യാശയുടെ തീർത്ഥാടകരായി നാം മുന്നോട്ട് നടക്കട്ടെ.  ആമേൻ.

Christmas Message: “God Pitched His Tent Among Us"

 Dear brothers and sisters,

Christmas does not always come to us when life is peaceful. Very often, it comes when hearts are heavy and the future is uncertain. And it is precisely there that the mystery of Christmas speaks most powerfully.

Recently, I watched a Christmas movie titled Miracle on Christmas. It is a simple story, but one that mirrors the reality of many families today.

The story centers on the Boyce family. Their home is prepared for Christmas, the tree is lit, the table is set, relatives are expected. But beneath all this, there is deep pain. Mary Boyce, the mother, is carrying grief and fear. Her husband James is facing a serious illness, and Mary finds it hard to accept what lies ahead. Her heart is restless, her faith shaken. This inner struggle also affects her relationships, especially with her brother Peter, towards whom she becomes impatient and harsh.

Christmas has arrived, but joy has not.

Into this fragile family setting a stranger named Harry enters into. He is alone for Christmas, and through a simple act of kindness, he is invited to share Christmas dinner with the family. There is hesitation, discomfort, even resistance—but the door is opened.

That moment changes everything.

Harry does not bring solutions. He does not offer explanations. He brings presence. Through his gentle words, his songs of faith, and his calm trust in God, he slowly touches the hearts of those gathered around the table. He speaks about God’s nearness, about trusting God even when life is painful, about choosing love in the present moment.

His words do something remarkable. They do not remove Mary’s pain, but they help her see it differently. She begins to accept her husband’s situation with hope, not despair. She realizes that loving James means walking with him, trusting that God is with them even now. At the same time, her anger towards her brother softens. She chooses kindness. She chooses forgiveness. Relationships begin to heal.

Nothing dramatic happens outwardly. The illness remains. The future is uncertain. But their Christmas becomes meaningful—because God’s presence is rediscovered.

Brothers and sisters, this is the heart of Christmas.

St. John tells us:

“The Word became flesh and pitched His tent among us.”

God does not come to humanity from a distance. He comes to dwell. He pitches His tent not in perfect homes, but in homes marked by fear and fragility. Like Harry entering the Boyce household, God enters our lives quietly asking not for perfection, but for space.

This is Emmanuel—God with us.

God shares our suffering. He does not explain it away. He sits with us in it. The child in the manger grows into the man on the cross, fully embracing the human condition. Christmas assures us that we are never abandoned on our journey.

That is why we can call ourselves pilgrims of hope.

Pilgrims of hope are not people without pain. They are people who keep walking because God walks with them. Like Mary in the movie, we may not have answers, but we learn to trust. We learn to hope. We learn to love again.

And Christmas becomes what it is meant to be—a festival of relationships.

If God has pitched His tent among us, then we are called to pitch our tents beside one another—to forgive our brethren, to heal broken relationships, to welcome the stranger, and to choose mercy over resentment.

Dear brothers and sisters,

The miracle of Christmas is not that life suddenly becomes easy.

The miracle is that God chooses to dwell with us.

May this Christmas help us, like the Boyce family, to open our doors and hearts.

May we discover Emmanuel in our homes, our struggles, and our relationships.

And may we walk forward as pilgrims of hope, trusting in God’s mercy.

 Amen.